حساسیت در فصل بهار

حساسیت یا آلرژی زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی فرد نسبت به ماده‌ای به‌نام آلرژن یا حساسیت‌زا واکنش بیش‌از‌حد نشان دهد. وقتی فردی حساسیت دارد، بدن او آنتی‌بادی‌هایی را تولید می‌کند که وارد سلول می‌شود و هیستامین و سایر مواد شیمیایی را آزاد می‌کند. هیستامین با ایجاد ورم بینی و ورم چشم، از ورود آلرژن به بدن جلوگیری می‌کند.

حساسیت فصل بهار

انواع حساسیت

حساسیت یا آلرژی به ۲ گروه تقسیم می‌شود:

  • حساسیت فصلی: علائمش در بهار، تابستان یا پاییز اتفاق می‌افتد و معمولا به‌دلیل گرده گیاهان یا هاگ کپک‌هاست.
  • حساسیت همیشگی: علائمش در تمام طول سال اتفاق می‌افتد و ممکن است به‌علت ریزگردها، شورۀ حیوانات خانگی، کپک و سوسک‌ها باشد.

در طول بهار، درختان و علف‌ها گرده‌های ریزی را برای تولیدمثل تولید می‌کنند. بعضی گیاهان با استفاده از حشرات و بعضی توسط باد گرده‌افشانی می‌کنند. گرده‌هایی که با باد پراکنده می‌شوند عامل اصلی حساسیت فصلی در افراد مبتلا به حساسیت فصلی هستند. حساسیت در فصل بهار، که به آن تب یونجه یا رینیت آلرژیک هم می‌گویند، می‌تواند شما را بیمار کند. بهتر است قبل از اینکه دنبال گل‌ها و چمن مصنوعی باشید، با شناخت بهتر این موضوع و استفاده از روش‌هایی ساده حساسیت فصلی را کنترل کنید.

چه گیاهانی باعث حساسیت فصل بهار می‌شوند؟

فهرستی از گیاهانی که ممکن است باعث علائم حساسیتی شوند در ادامه آورده شده است:

  • بید؛
  • کاج؛
  • غان؛
  • توت؛
  • چنار؛
  • نخل؛
  • بلوط؛
  • راش؛
  • سرو؛
  • نارون؛
  • زیتون؛
  • صنوبر؛
  • چاودار؛
  • توسکا؛
  • سپیدار؛
  • افرای سیاه؛
  • سرو کوهی؛
  • چمن برمودا؛
  • لوئیچه چمنی؛
  • زبان گنجشک؛
  • چمن جانسون؛
  • گردوی آمریکایی؛
  • درخت قهوه کنتاکی.

تغییرات آب‌و‌هوا نیز روی مقدار گرده‌‌ای که این گیاهان آزاد می‌کنند اثر می‌گذارد. در روزهای گرم، رشد و باروری گیاهان افزایش می‌یابد. در حالی ‌که در روزهای بارانی انتشار گرده‌ها تعدیل می‌شود. در روزهایی که باد می‌وزد، انتشار گرده‌ها راحت‌تر می‌شود و علائم حساسیتی افراد افزایش می‌یابد.