درمان فتق بعد از سزارین

معمولا برای درمان فتق برشی از جراحی کمک گرفته می شود. اما تا وقتی که فرد دچار علائم خاص نشود، پزشک پیشنهاد جراحی نمی دهد.

از جمله این علائم می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • فتق بزرگتر و بارزتر شده است
  • فتق باعث ایجاد مشکل و ناراحتی شده و فرد نمی تواند فعالیت های روزمره خود را انجام دهد
  • محبوس شدن فتق (روده در فتق گرفتار شده و جریان خون به اندازه کافی به آن نمی رسد درنتیجه فرد دچار درد شدید می شود)

محبوس شدن فتق امری نادر است و درصورت بروز، وضعیت اورژانسی تلقی می شود.

دارویی برای کوچک کردن فتق وجود ندارد. بعضی از زنان شکم بند می پوشند که نوعی کمربند ارتجاعی است و مانع از بیرون زدگی فتق می شود. این روش باعث از بین رفتن فتق نمی شود اما به تسکین علائم کمک می کند. فقط جراحی ظاهر فتق را کاهش می دهد.

جراح می تواند با معاینه فتق روش خاصی برای درمان آن پیشنهاد دهد. مثلا، بعضی از جراحان عمل باز را توصیه می کنند. در این روش برای درمان فتق برش بزرگتری لحاظ می شود. در عوض، لاپاروسکوپی یا روش هایی که کمتر تهاجمی است، شامل برش کوچک تر برای دسترسی به ناحیه مورد نظر می شود.

معمولا پزشک در هر دو روشروی ناحیه ضعیف مش جراحی می گذارد تا سر جای خود باقی بماند.

کلام آخر

معمولا درمان فتق برشی به کمک جراحی با موفقیت همراه است. برآوردها نشان می دهد ۵ تا ۲۰ درصد از بیمارانی که جراحی فتق برشی انجام دادند، دوباره دچار فتق می شوند.

اگر مادر به فکر حاملگی مجدد است، بیشتر در معرض خطر عود قرار می گیرد. گاهی پزشکان توصیه می کنند مادر تا زمانی که دیگر قصد حاملگی ندارد صبر کند تا خطر بروز مجدد فتق بعد از جراحی کاهش یابد.