استرس چگونه پوست را تحت تاثیر قرار می‌دهد؟

استرس مزمن خودش را به دو روش روی پوست نشان می‌دهد. اول اینکه هورمون‌هایی که بدن هنگام استرس ترشح می‌کند، می‌توانند منجر به تغییرات فیزیولوژیکی شوند که اثرات منفی‌ای بر پوست می‌گذارند. دوم اینکه احساس استرس ممکن است منجر به عادت‌های بد مثل کندن پوست لب یا فشار دادن دندان‌ها به یکدیگر (دندان قروچه) شود. در ادامه به طور مفصل به بررسی تاثیر استرس بر پوست اشاره می‌کنیم.

آکنه

زمانی که استرس دارید، بدنتان هورمون «کورتیزول» بیشتری تولید می‌کند. کورتیزول باعث می‌شود بخشی از مغزتان به نام «هیپوتالاموس» هورمونی به نام «آزادکننده‌ی کورتیکوتروفین» تولید کند. باور بر این است که این هورمون ترشح چربی از غدد سباسه (غدد مولد چربی پوست) را در اطراف فولیکول‌های مو تحریک می‌کند. تولید چربی اضافی توسط این غدد می‌تواند منافذ پوست را مسدود کند و منجر به بروز آکنه و جوش شود.

اگرچه باور بر این است که استرس باعث جوش می‌شود، اما فقط چند مطالعه ارتباط بین استرس و جوش را بررسی کرده‌اند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۷ تاثیرات استرس بر روی آکنه را در خانم‌های بین ۲۲ تا ۲۴ سال بررسی کرد.

محققان به این نتیجه رسیدند که میزان بالاتر استرس، با شدت آکنه در ارتباط بود. یک مطالعه‌ی دیگر در سال ۲۰۱۱‌، عوامل بالقوه‌ی تشدید‌کننده‌ی استرس را بر روی بیش از هزار نفر بررسی کرد. محققان متوجه شدند که استرس، کمبود خواب، مصرف الکل و دوران قاعدگی می‌توانند به طور بالقوه آکنه را بدتر کنند.

پف زیر چشم

از نتایج استرس بر پوست، بروز پف زیر چشم است که با افزایش سن رایج‌تر می‌شود، چون عضلات زیر چشم ضعیف می‌شوند.

از نتایج دیگر استرس بر پوست، بروز پف زیر چشم است که به تورم و پف زیر پلک‌ چشم‌ها گفته می‌شود. این عارضه با افزایش سن رایج‌تر می‌شود، چون عضلات زیر چشم ضعیف می‌شوند. شل و افتاده شدن پوست در اثر از دست دادن خاصیت ارتجاعی پوست می‌تواند باعث پف کردن چشم‌ها هم شود.

تحقیقات به این نتیجه رسیده‌اند که استرس ناشی از کمبود خواب نشانه‌های پیری از جمله خطوط ظریف، کاهش خاصیت ارتجاعی پوست و ناهمگونی رنگ پوست را افزایش می‌دهد. از دست رفتن خاصیت ارتجاعی پوست ممکن است به شکل‌گیری پف زیر چشم‌ها هم کمک کند.

خشکی پوست

خشکی پوست

لایه‌ی شاخی پوست حاوی پروتئین و لیپید‌هایی است که نقش مهمی در هیدراته نگه داشتن سلول‌های پوستی ایفا می‌کنند.

لایه‌ی شاخی پوست، لایه‌ی بیرونی پوست است. این لایه حاوی پروتئین و لیپید‌هایی است که نقش مهمی در هیدراته نگه داشتن سلول‌های پوستی ایفا می‌کنند. لایه‌ی شاخی پوست همچنین به عنوان یک سد دفاعی عمل می‌کند که از بخش زیر پوست محافظت می‌کند. زمانی که این لایه آنطور که باید کار نکند، پوست شما خشک شده و دچار خارش می‌شود.

بر اساس یک بررسی حیوانی در سال ۲۰۱۴ نشان داده شد که استرس عملکرد دفاعی لایه‌ی شاخی پوست را مختل کرد و به طرز منفی بر روی احتباس آب در پوست تاثیر گذاشت. چند بررسی انسانی درباره‌ی تاثیر استرس بر پوست هم به این نتیجه رسیدند که استرس می‌تواند سرعت سد دفاعی پوست را برای درمان خود کاهش دهد.

راش (بثورات پوستی)

سیستم ایمنی ضعیف می‌تواند منجر به عدم تعادل باکتری‌ها در دل و روده و پوست شود که به آن «دیس بیوزیس» می‌گویند.

استرس این توانایی را دارد که سیستم ایمنی شما را ضعیف کند. سیستم ایمنی ضعیف می‌تواند منجر به عدم تعادل باکتری‌ها در دل و روده و پوست شود که به آن «دیس بیوزیس» می‌گویند. زمانی که این عدم تعادل در پوست رخ می‌دهد، می‌تواند منجر به قرمزی یا بثورات شود.

استرس به عنوان یک محرک یا عامل تشدیدکننده‌ی چندین عارضه مثل پسوریازیس، اگزما و درماتیت تماسی شناخته می‌شود که ممکن است منجر به راش یا تورم پوست شوند.

چین و چروک

استرس باعث بروز تغییراتی در پروتئین‌های موجود در پوست می‌شود و خاصیت ارتجاعی پوست را کاهش می‌دهد. از دست دادن خاصیت ارتجاعی پوست می‌تواند منجر به شکل‌گیری چین و چروک شود. استرس همچنین ممکن است منجر به شیاردار کردن ابروها می‌شود، که این موضوع ممکن است به شکل‌گیری چین و چروک کمک کند.

سفید شدن و ریزش مو

استرس می‌تواند باعث شود موهایتان سفید شوند. اخیرا محققان به علت این موضوع پی برده‌اند. سلولهایی به نام ملانوسیت‌ها》رنگدانه‌ای به نام ملانین تولید می‌کنند که به مو‌های شما رنگ می‌دهند.

یک بررسی در سال ۲۰۲۰ به این نتیجه رسید که فعالیت دستگاه عصبی سمپاتیک در اثر استرس می‌تواند باعث شود سلول‌هایی که ملانوسیت‌ها را ایجاد می‌کنند، ناپدید شوند. زمانی که این سلول‌ها از بین بروند، سلول‌های جدید رنگ خود را از دست می‌دهند و سفید می‌شوند.

استرس مزمن می‌تواند سیکل رشد مو را مختل کند و منجر به شرایطی به نام «تلوژن ایفلوویم» (telogen effluvium) شود. این عارضه باعث می‌شود موها بیشتر از حالت عادی ریزش کنند.